داستان دبستان، تاریخچه و خاطرات اولین دبستان روستایی ایران، مدرسه ناصرخسرو ندوشن

توضیحات

کتاب «داستان دبستان»

تاریخچه و خاطرات اولین دبستان روستایی ایران، مدرسه ناصرخسرو ندوشن

کتابی که در آن میتوان سیر تاریخ آموزش در ایران را به ملاحظه نشست. و با خاطرات دانش آموزان صد سال پیش طعم تحصیلِ بدون کاغذ و نوشتن روی حلب و کارتن پاره را چشید و سپس کم کم به دوران پیشرفت و سپاه دانش رسید و در نهایت دوران تحصیل و پرورش بعد از انقلاب را دید و در پایان نسلی که در دوران نظام آموزشی کیفی در حال تحصیل هستند. البته نباید از تاریخچه آن نیز گذشت که با آن می توان تاریخ تاسیس نظام آموزشی مدرن را مطالعه کرد، چه آنکه این مدرسه نیز توسط کسانی تاسیس شده که در مرکز ایران یعنی تهران پیشتاز ایجاد آموزش نوین و مدرن بودند.

بخشی از متن کتاب:

«ناگهان پسری که دستانش چرک‌آلودتر و ترک‌خورده‌تر از بقیه بود پرسید: «آقا اجازه… کرم یعنی چی؟»
آتشی از خشم در وجودش شعله کشید. به سمتش رفت و گفت: «دستات رو بیار تا نشونت بدم!»
پسرک دستانش را دراز کرد و او با خط‌کش چند ضربه‌ی محکم به پشت دست‌های زخمی‌اش زد: «این کرمه!»

زخم‌ها دهان باز کردند و به‌جای چشم، خون گریستند؛ خونی که بر خط‌کشِ تأدیب هم نشست.
مدیر در جایی سوای زندگی دانش‌آموزان روزگار گذرانده و قد کشیده بود؛ او نمی‌دانست که حتی والدین پسرک هم با واژه‌ی «کرم» بیگانه‌اند.

ناظم آن طرف ایستاده بود و زیر لب زمزمه می‌کرد:
«به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن
که شبی نخفته باشی به درازنای سالی.»